burdel na zielonych kółkach

Gorące słońce, połowa czerwca, za chwile wakacje, a jak doda się do siebie wszystkie te składniki wychodzi połączenie godne obcowania z naturą. Tylko cóż mi po takim obcowaniu skoro zamiast po  łonie natury spaceruje po wysypisku śmieci? Zero przyjemności, zero świeżego powietrza, zero czystej przestrzeni i tak właściwie to zero natury.

Nie poruszam tego tematu tylko po to, by stanąć Wam na odcisk i dopiec jak tylko się da. Robię to, bo jako ludzie zagalopowaliśmy się w posiadaniu swobody i prawa do wszystkiego, a w hierarchii inteligencji istot na ziemi spadliśmy niżej niż zwierzęta. Dlaczego? Bo jesteśmy już tak leniwi, że nawet mając kosz pod nosem, śmieci lądują obok niego. I takie zachowanie ma niby świadczyć o naszym ucywilizowaniu? Śnij dalej, Dorotko. To nie jest problem, który można dosłownie i w przenośnie zamieść pod dywan. Z czasem zaczniemy tonąć w śmiechach, a na letni wypoczynek zamiast wyjeżdżać z miasta będziemy woleli w nim pozostać, bo tereny „dzikiej zieleni” będą tak zasyfione. Prawdę powiedziawszy, jako mieszkanka wsi, która wokół domu ma las, bardziej czuje się jakbym mieszkała w śmietniku.

W miniony weekend, smażąc swoje chude ciało na plaży dało się zauważyć kto i jakim poziomem kultury osobistej się chlubi. Co 15-20 metrów rozstawione są kosze, a jednak większość ludzi wolała zostawić śmieci na plaży, tuż obok miejsca, w którym wypoczywali. Kolejne osoby raczej z niesmakiem położą się koło sterty zostawionych butelek po piwie czy opakowań po chrupkach. Ludzie! Skoro przywieźliście ze sobą tyle jedzenia i ręce Wam się od ciężaru nie urwały, to wracając do domu zabierzcie ze sobą to, co z tego jedzenia zostało. Przejść kilka metrów ze śmieciami (i to Waszymi) w ręku i wrzucić je do kosza to żaden wstyd! A raczej przejaw dobrego wychowania i kultury osobistej.

Zaraz posypią się gromy, że przecież ludzie segregują śmieci i w inny sposób już się nie da dbać o środowisko. No to Was zdziwię. Segregujecie w swoich domach – i słusznie, ale odpadki komunalne z miejsc publicznych również są segregowane przez odpowiednio wynajęte firmy. Dlatego śmieć wrzucony do kosza prawdopodobnie dostanie „drugie życie” w recyklingu. Śmieć pozostawiony na pastwę losu na leśnej polanie będzie  umierał naprawdę długie lata i torturował środowisko.

Do kosza nigdy nie jest daleko.

przeklinałam więc poproszę plombę

Bo nie wszyscy dentyści to sadyści, a wiara powinna być twarda jak siekacze - czyli dziś krótko (powiedzmy,  że krótko) odnośnie naszej wiary. Post dla wszystkich chrześcijan. Enjoy! 

Jaki jest najtwardszy element w ludzkim ciele? Kości? Nie! Paznokcie? Nie, tym bardziej, ze łamią się przy pierwszej lepszej okazji. Zęby. I to jest poprawna odpowiedź. Są zdolne do miażdżenia naprawdę twardego jedzenia, nie łamią się jak paznokcie, nie wypadają jak włosy, a przy odrobinie higieny lśnią przy każdym uśmiechu. Są jednak i minusy. Często zdarza nam się zaniedbywać codzienne rytuały związane z czyszczeniem, co może powodować próchnicę, ubytki, a nawet doprowadzić nas do śmierci. 

To tyle anatomii jeśli chodzi o ciało. A dusza? Z duszą jest podobnie jak z ciałem. Naszymi twardymi zębami jest wiara. Tylko, że wiara nie może być zębami mlecznymi. Wiara to zęby stałe, które wyżynają się podczas formowania naszej świadomości i są z nami już do końca. Teoretycznie. Praktyka jednak pokazuje, że tak jak z uzębieniem tak i z wiarą bywają problemy. Ileż to razy narzekaliśmy na ból, bo któryś z trzonowców zajęła próchnica? Pewnie wiele, a w szczególności Ci, którzy zaniedbali codzienne czyszczenie lub podjadali niezdrowe rzeczy. W przypadku naszej wiary, codzienne czyszczenie to nic innego jak modlitwa. Przyznawanie się do błędów, grzechów i prośba o ich wybaczenie. Czyścimy się w ten sposób z brudu, którym jesteśmy karmieni przez świat. A ten, lubi nas karmić nie byle jak. Słodycze, fast- foody, alkohole. Lubimy to, nieprawdaż? Jest pyszne, lepsze od szpinaku czy pomidorów, do tego kolorowo zapakowane i dostępne w każdym sklepie. Półki uginają się pod tymi towarami, a one same krzyczą „weź mnie”. Ot, takie małe, niewinne grzeszki. Czy nie podobnie jest z tym co oferuje nam szatan? Kiedyś, jak byłam młodsza wyobrażałam go sobie jako wstrętnego potwora, ociekającego smołą, z wielkimi kopytami i cuchnącego siarką. Właśnie taki szatan… nie jest! On jest tym wszystkim, co ładnie pachnie, jest kolorowe. On jest tym kolorem, który hipnotyzuje nas i zachęca do robienia, tu - jedzenia obrzydliwie dobrych, niezdrowych rzeczy, ze spożywania których nawet nie zdajemy sobie sprawy, bo pokusa jaką na nas wywiera tymi kolorami jest tak silna, że jak ślepi maniacy łykamy wszystko wielkimi haustami. Oto mu właśnie chodzi. Abyśmy uzależnili się od ciastek czy hamburgerów. A im więcej ich spożywamy tym nasze duchowe zęby są bardziej narażone na próchnicę, na grzech zepsucia.

Tak samo przekłada się to na nasze codzienne zachowanie wobec innych. Robimy coś, co wydaje nam się, że jest pożyteczne, dobre. Dlaczego? Bo my widzimy w tym korzyść, kolorowe opakowania po cukierkach.  Pierwsze wrażenie, kiedy tego próbujemy jest nieziemsko cudowne. Później uzależniamy się od tego i przestajemy już dostrzegać jakie niebezpieczeństwa kryją się w składzie. Być może niektórzy nawet i dostrzegają, ale nic sobie z tego nie robią. A konsekwencje mogą być fatalne w skutkach. To nie jest tak łagodnie jak z zębami. Ta próchnica potrafi zaatakować w taki sposób, że z jednego popsutego zęba, jak w efekcie domina namnoży nam się ich kilka lub kilkanaście i nim się obejrzymy, stracimy całą naszą armię uzębienia. Cała nasza wiara zostanie zastąpiona sztucznymi poglądami i zabobonami, zrobionymi z nietrwałych materiałów. 

Ale tak być nie musi. Jest na to jedna, genialnie skuteczna rada. No może dwie. Po pierwsze – codzienne czyszczenie. Po drugie – częste wizyty u Dentysty. I to nie byle jakiego. Nie dość, że na wizyty u Niego nie trzeba się umawiać, bo Jego gabinet jest otwarty 24h/dobę 7 dni w tygodniu (w szczególności lubi przyjmować w niedziele i święta), to dodatkowo wizyty te są bezpłatne. Nie patrzy na żadne kontrakty z NFZ czy ubezpieczenia społeczne, wymaga tylko odrobiny dobrej woli, bez której nie jest w stanie podjąć leczenia. Efekt zaś końcowy potrafi wprawić w zdumienie niejednego. Chwila strachu i wstydu, a ulga nieziemska. Jesteśmy lżejsi zrzucając z naszego sumienia tę potworną próchnicę grzechów i pozbywając się na długo (mam nadzieję)okropnego bólu. A najlepsze w wizycie u właśnie Tego Dentysty jest to, że On nigdy nie powie złego słowa na Twoje zaniedbania, ale będzie umacniał pozostałe, nienaruszone próchnicą zęby i walczył o nie. Bardziej niż Ty sam.

jak się nie usmażyć w 30 000 Kelvinów

Sezon burzowy przed nami, jeśli nie jesteśmy już w trakcie, bo spoglądając na prognozę pogody kilku najbliższych dni, ikonek słońca tam jest po równo z ikonkami błyskawic. Cóż, nie będę owijać w bawełnę. Burze są fascynujące, pod warunkiem, że ogląda się je przez okno ze swojego łóżka. Problematyczne stają się dopiero wtedy, kiedy stoimy w szczerym polu obładowani po uszy elektroniką. Obawiam się, że nawet sam Superman miałby z tym kłopot, by przeżyć piorunową nawałnicę. Dlatego zebrałam kilka praktycznych porad jak przewidzieć, a następnie przeżyć burzę w terenie i po latach opowiadać o tej przygodzie wnukom.

Pierwsze - prognoza pogody. Wiem, trąbią o tym na każdym portalu, ale mają rację. Jeśli w naszych główkach zrodził się pomysł dłuższej, dalszej niż do najbliższego sklepu wycieczki, powinniśmy pofatygować się i sprawdzić jaki humor będzie miała dziś pogoda (od dziś taka opcja również u mnie na blogu). Jeśli się zdarzy, że jednak kusząco błękitne niebo złapie Was za nos i odwiedzie od sprawdzania czegokolwiek na Internetach, możecie uratować swoje tyłki przed sfajczeniem poprzez obserwację. Nie jest to takie trudne, bo:

• jeśli chmury są białe i wysokie zapowiadają dobrą pogodę, jeśli szare i niskie - załamanie pogody,
• jeśli gdzieś na horyzoncie zobaczycie cumulonimbusa*  możecie być pewni mniejszych lub większych opadów, 
• cirrusy* i altocumulusy* zapowiadają pogorszenie pogody z dużym wyprzedzeniem, bo do ok. 36 godzin,
• nimbostratus* obwieszcza, że deszcz Was nie ominie.

Chmury chmurami, każdy głupi powie, że się zna. Dlatego dla mądrych, by byli jeszcze mądrzejsi - powiew ciekawostek: 

• sprawdź w jakim kierunku wieje wiatr wyrzucając liść lub źdźbło trawy do góry. Zazwyczaj zachodnie wiatry przydmuchują dobrą pogodę, wschodnie zaś tą kiepską. Silne podmuchy wiatru mogą wskazywać na różnicę ciśnień, co z kolei może powodować burze.
• weź głęboki wdech. Rośliny przed nadchodzącym deszczem spowalniają swój proces rozwoju, więc jeśli zaleci Ci kompostem - będzie padać. Kwiaty zaś, przed taką pogodą będą pachnieć intensywniej niż zazwyczaj.

"Bracia mniejsi" też mogą nam pomóc w ocenie pogody:

• obserwuj ptaki. Im wyżej latają, tym ładniejsza pogoda. Zbliżającą się burzę zakomunikują nam niskim lotem, ponieważ spadające wtedy ciśnienie powoduje dyskomfort w ich uszach na dużych wysokościach. A jeśli macie lepszy słuch niż wzrok, możecie zapamiętać, że ptaki milkną przed burzą. Więc jeśli nagle leśny koncert dobiegnie końca - zacznijcie szukać schronienia.
• obserwuj... krowy! Tak, jeśli Wasza wycieczka zahacza o pastwiska, na których pasą się krowy koniecznie im się przypatrzcie. Krowy mają tendencję do leżenia na boku przed zbliżającą się burzą.

Drugie - zaklepana miejscówka. Kiedy nadchodzi burza, a my jesteśmy gdzieś na odludziu, często łapie nas głupawka i szukamy schronienia pod najbliższymi obiektami. Niestety, na łonie natury nie znajdziecie nic oprócz drzew, a jak wiecie, bo uczą nas tego od noworodka - pod drzewami NIE WOLNO. Najlepszym miejscem jest samochód, ale co zrobisz jeśli akurat pojechałeś rowerem? Przede wszystkim zostaw rower w spokoju i znajdź obniżenie terenu: wąwozy, doliny i inne zagłębienia. Jak wiesz, pioruny szukają najwyżej położonego punktu, a w wielkim dole raczej nikt Cię nie posądzi o bliskie kontakty z błyskawicami.

Otwarte przestrzenie też mogą przysporzyć biedy, tak samo jak i obiekty wykonane z metalu. Od nich proszę wara. Wskazane jest schować się w budynku (schronisko, leśniczówka) lub grocie, tudzież jaskini. Pamiętajcie jednak, aby starać się nie dotykać ścian, gdyż mogą przewodzić ładunek elektryczny. Najlepiej zachować dystans, i tak jak z nieznajomą na randce - minimum 1 metr. Nie jest wskazane również przebywanie w pobliżu zbiorników wodnych.

Trzecie - trzymaj pozę. Tak jak to w punkcie drugim już zaznaczyłam, pioruny lubią wysokich, dlatego najbezpieczniejszą pozycją są popularne kucki ze złączonymi obiema nogami (rąk nie kładziemy na ziemi, tylko na stopach) Żadne kładzenie się czy siadanie - jeśli piorun uderzy w ziemię, będziecie super leżącym przewodnikiem energii. Jeśli macie owsiki w pewnej części ciała i nie usiedzicie w jednym miejscu, poruszając się róbcie małe kroki, a już w żadnym wypadku nie biegajcie. Im mniejsza odległość miedzy Waszymi stopami tym mniejsze napięcie krokowe, a im mniejsze napięcie tym i mniejsze prawdopodobieństwo porażenia prądem.

Nie polecam również zapalonym instagramowiczom, twitterowiczom i innym -iczom robienia zdjęć, szczególnie telefonem. Jesteście mądrzy, wiecie dlaczego. Zaś grupom, których zastała burza radzę pobawić się w "raz, dwa, trzy - baba jaga patrzy" ze zmienioną główną zasadą, by to od baby jagi uciekać jak najdalej, aniżeli łapać ją za ramię.

Mam nadzieję, że kiedy włosy najeżą Wam się na głowie, będzie to spowodowane szokiem za wysoki rachunek za prąd, a nie piorunującym sygnałem, że to właśnie Was mitologiczny Zeus sobie upolował.
__________________________________________________

cumulonimbus - jest to wysoka, piętrząca się chmura, która kształtem nierzadko przypomina grzyb atomowy;

 













cirrus - chmury, które wyglądają jak rozdmuchana mąka na szklanym blacie lub gigantyczne piórka z poduszki;

 



altocumulus - chmury kształtem przypominające mydliny;

 



nimbostratus - chmura, w moim mniemaniu, nie mająca początku ani końca, zwykle szara, ponura, bez ładu i składu;