na zła nie będzie przyzwolenia

Strusiem nie jestem, choć chciałabym schować w piasek nie tylko głowę, ale i moją macicę, co by to żaden mężczyzna nie zaczął się czepiać, że niby okres mam nieregularny, albo że obrączka na palcu jest a brzuszka jeszcze nie widać. Ano nie widać, bo to, że posiadam więcej progesteronu nie znaczy, że nie znam znaczenia słowa "antykoncepcja". A gdyby nawet owe słowo na "a", bo to tak jakby jest temat tabu, skoro się w szkołach o tym nie mówi, nie zadziałało, to znam też słowo na "o". Odpowiedzialność.

No bo taka jakaś gównoburza się ostatnio rozpętała. Podobno o aborcję się rozchodzi. Do tej pory jakoś nikt nie miał z tym problemu. Nikt z tak zwanych pro-life nie wychodził na ulicę i nie głosił, że aborcja to mord w biały dzień. Nikt z obrońców życia nie łaził od domu do domu i nie pytał "Czy wiesz droga nastolatko jak się zabezpieczyć?" albo "Młodzieńcze, czy wiesz, że gwałt na nieletniej to przestępstwo?" Do mnie do domu nikt nie zapukał. Nawet na najulubieńszym moim wdżecie w liceum mówili mi, "że męski siurek we wzwodzie ma tyle a tyle centymetrów, i że Afroamerykanie mają największe". Nic o tym, jak ma się taka nastolatka zabezpieczyć przed ciążą, ani nic o tym gdzie szukać wsparcia, gdyby już w tą ciążę zaszła. No trudno, nie pierwsza i nie ostatnia przecież. Chyba da sobie radę, tak sądzę. Moja siostra sobie jakoś dała radę. Razem ze mną, mamą, tatą. W sumie musiała zrezygnować ze szkoły, ale to przecież nic. A wspominałam już, że kobiety na oddziale, gdyby tylko kanibalizm był zalegalizowany, zjadłyby ją żywcem?

Akurat ta ciąża była "bezpieczna", bo mały K. urodził się zdrowy. No i miała trojkę ludzi do pomocy.

Ale nie zawsze jest tak kolorowo. Już o tym pisać nie będę, bo obrońcy życia wiedzą lepiej co jest dobre dla 14-latki w ciąży.

Ach, zapomniałabym. Badania prenatalne. To jest takie zło, że chyba nawet sam szatan by tego nie wymyślił!. Serio? Skoro już wplątałam religię do tego ociekającego złością postu, nadmienię tylko, że Bóg posuwa naprzód całą technologię. Więc i badania prenatalne. Gdyby to było coś złego, to albo spuściłby na wszystkich heretyków od badań deszcz ognia, albo pozostawił nas na etapie włóczni i oszczepów. Przeoczyłabym jeden fakt. Bóg wybacza. Zaskoczeni?

Drogi Mężczyzno, gdyby spadła na Ciebie wiadomość, że dziecko, które od 6-u miesięcy Twoja żona nosi pod sercem ma wadę. Ale taką uleczalną, Najlepiej operacyjną w łonie matki, bo im szybciej tym lepiej. Pewnie zgodziłbyś się bez wahania. Cóż, rozczaruję cie. Po wejściu ustawy nawet jak najlepszego chirurga weźmiesz na zakładnika i zrobisz ramadan na pół Polski, nikt nawet palcem nie kiwnie. Ba! Ty nawet nie dowiesz się, że masz dziecko chore, bo badania będą zakazane.

I wisienka. Kwintesencja tej afery na czternaście fajerek. Mężczyźni, mężowie i narzeczeni, chłopcy i chłopaczki. Owa ustawa, o którą kobiety (nie feministki, już nie wrzucajcie nas wszystkich do jednego worka z napisem "feministki-morderczynie") walczą, by w życie nie weszła, przewiduje ekskluzywną kolekcje ubrań w biało-czarne paski oraz kilkuletni pobyt all inclusive w ściśle strzeżonym więzieniu za zabicie dziecka. To znaczy tak będzie napisane w tych wszystkich aktach. Nikt się nie będzie pieprzył, że Wasza żona czy narzeczona podczas oglądania "Pogody" dostała przeraźliwych skurczy, potem krwawienia, a koniec końców poroniła Wasze pierwsze dziecko. Prokurator, tak, ten z pro-life będzie przekonywać sędziego najwyższego, że tak naprawdę, to żona nie chciała dziecka i nażarła się jakichś hot-dogów jak świnia i dziecko nie przeżyło takiej bomby cholesterolu. To nic, że staraliście się trzy lata, a jak pokazały się dwie kreski to poszedłeś do knajpy i przebąbiłeś z radości pół wypłaty. Nikt się o to pytać nie będzie, a nawet jak powiesz, czy wykrzyczysz z rozpaczy, że zabierają Ci żonę do więzienia, to spłynie po nich jak po kaczce i krzykną "oddalam". Mniej więcej tyle samo lat ile czekałeś na upragnione dziecko, poczekasz teraz na swoją żonę.

Właściwie, to drogie kobiety, przeciwniczki aborcji (czyt. zwolenniczki wprowadzenia ustawy odbierającej Wam połowę praw człowieka), powyższy akapit jest skierowany również do Was. Wolicie cierpieć stratę dziecka w więziennej celi, niż w domowym zaciszu, wolicie prycze od miękkich ramion męża. A proszę bardzo. Ale mnie w to nie mieszajcie.

Taką trochę lipę szykujecie dla młodych kobiet drodzy obrońcy. Łatwo jest teraz mówić "aborcja to zło". Tak, zgadzam się. Jest zła, ale te wszystkie kobiety, które wychodzą na ulice nie domagają się takiej samej ilości klinik przerywania ciąż co piekarni. One walczą o to, by iść na przód z technologią, wykonywać badania, operacje na nienarodzonych dzieciach, ratujące ich życie. One walczą o to, by móc przeżyć 8-tygodniową ciążę pozamaciczną dla dwójki narodzonych już dzieci i męża. I ja walczę o to, aby w chwili poronienia, straty ukochanego nienarodzonego dziecka móc w spokoju przeżywać jego stratę, a nie świecić macicą przed prokuratorem, sędzią czy innym szarlatanem.

#czarnyprotest #blackmonday #popieramdziewuchy #freedom #womensrights

ptaki przestały fruwać o piątej zero zero

Poszłam dziś na miasto. Ot, bo receptę trzeba było w końcu zrealizować. Słońce było genialne, typowo sierpniowe, zachęcało do dłuższego spaceru. Skorzystałam. Zahaczyłam beznamiętnie o jakiś niszowy ciucholand - kolejne bezsensownie wydane pieniądze. Na rynku kręciło się sporo ludzi. Chyba wracali z pracy, w końcu było grubo po godzinie 16. Pod drzewami siedzieli "pokemoniarze". Dzieci wbiegały w tryskającą wodę. Jakaś pani zgrabiała pierwsze pożółkłe liście z pobliskiego drzewa. Delikatne porywy wiatru targały zawieszonymi na latarniach flagami. Idąc dalej, mignął mi jakiś pan na ławce. Pewnie odpoczywał, w końcu miał już swoje lata. Zatrzymałam się na chwilę. Na minutę. Potem wróciłam do domu.

Tylko, że to wcale nie był tak piękny dzień.

Nie przez to, że słońce świeciło zbyt mocno. Nie przez to, że pani grabiąc liście wykonywała tylko swoją pracę. I nie przez to, że ten starszy pan, który siedział zmęczony na ławce, z biało czerwoną opaska na ramieniu i kilkoma odznakami na piersi, wstał o godzinie 17.00 i z zadumą patrzył w niebo.

Tylko jedna minuta, jeden gest. Wstać, zatrzymać się. Tak jak zrobiło to kilkoro ludzi. Tylko kilkoro. Może wiedzieli, że tak trzeba. A może zatrzymali się z ciekawości. Z oddali echo niosło dźwięk syreny. Kiedy tak stałam, widziałam kątem oka moich rówieśników. Nie, chyba jednak byli trochę młodsi ode mnie. Siedzieli na murku i wpatrywali się we mnie. Dziwaczka. Stanęła na środku ulicy. To na prawdę bardzo niewiele. Po prostu zatrzymać się. Te 60 sekund było dla mnie tym, co dla katolików uczynienie znaku krzyża , czym dla sąsiada jest "dzień dobry", czym jest salwa honorowa dla poległego na froncie. To po prostu oddanie szacunku.

Poległym Powstańcom warszawskim.

#godzinaW #warsawuprising 

jak przetrwać atak terrorystyczny

To, co od pewnego czasu zalewa internet, to tylko czarne litery informujące o kolejnym ataku terrorystów. To co zalewa świat, to prawdziwa krew. I niestety, ani jedno, ani drugie nie jest tym, co potocznie nazywamy pokojem. Ofiarą może być każdy: sprzedawca samochodów, krawcowa, lekarz. Ofiarami możemy stać się wszędzie: w bibliotece, w kościele, w kawiarni jedząc sernik. To może wydarzyć się w poniedziałek lub środę. Jak uchronić się przed zamachami i jego skutkami?

Zamachy, jak już wyżej wspomniałam mogą mieć miejsce wszędzie. Jednak to większe skupiska ludzi na obiektach zamkniętych (galerie, festiwale, lotniska) są największym celem terrorystów. Dlaczego? Dlatego, że droga ewakuacji jest stanowczo ograniczona . Co wtedy należy zrobić?

• Zadzwoń pod 112. Przekaż najważniejsze informacje: gdzie? co się stało? ilu może być poszkodowanych? czy wśród poszkodowanych mogą być dzieci? 
• Wejdź pod solidne biurko lub stół. Spadające odłamki czy części budynku są również niebezpieczne. Obserwuj uważnie otoczenie. Działaj tylko wtedy, kiedy jesteś przekonany(a) o swoim bezpieczeństwie. 
• Opuść budynek najszybciej jak to tylko możliwe, ale nie biegnij (możesz być wtedy podejrzany). Unikaj pozycji stojącej. Pamiętaj, by zabrać ze sobą rzeczy osobiste jak dokumenty i telefon. 
• Nie korzystaj z windy.
• Unikaj otwartych przestrzeni (środek pomieszczenia), trzymaj się bliżej ściany. Trzymaj się z daleka od okien i innych szklanych przedmiotów. 
• Kiedy opuścisz budynek, oddal się od niego w bezpieczne miejsce (z dala od dróg i chodników). Jest to ważne, aby służby ratunkowe nie musiały przedzierać się przez tłumy ludzi. A kolejni ewakuowani mieli swobodną drogę wyjścia.

Jeśli zostaniesz przysypany(a) gruzami: 

• Staraj się nie wykonywać niepotrzebnych ruchów. Może to naruszyć konstrukcje jeszcze bardziej.
• Sygnalizuj swoje położenie poprzez znaki świetlne (latarka w telefonie), dźwiękowe (gwizdanie, stukanie w rurę, ścianę) lub poprzez połączenie telefoniczne (jeśli tylko jest zasięg). 
• Staraj się nie wdychać kurzu i dymu. Zakryj nos i usta kawałkiem materiału. 

Jeżeli jesteś w pobliżu miejsca zamachu:

• Pozostań w miejscu zamieszkania, lub w którym aktualnie się znajdujesz. Nie przemieszczaj się środkami transportu publicznego i nie przebywaj w miejscach publicznych. 
• Śledź informacje o sytuacji. Stosuj się do zaleceń podawanych przez służby bezpieczeństwa. Jeśli zarządzona jest ewakuacja nie baw się w bohatera i nie szukaj znajomych. Takim zachowaniem siejesz jeszcze większy zamęt. Pamiętaj, że Twoje bezpieczeństwo jest najważniejsze. 
• Zwracaj uwagę na nietypowe zachowania wśród ludzi, na pozostawione bez opieki torby, paczki. Jeśli masz podejrzenia - zgłoś je policji, ochronie lub innej upoważnionej służbie. 
• Jeśli przemieszczasz się między dwoma różnymi miejscami, nie zatrzymuj się. 
• Zorientuj się o położeniu bezpiecznych miejsc (szpitale, posterunki policji, komendy straży pożarnej).
• Skontaktuj się z rodziną lub przyjaciółmi - poinformuj ich o swoim stanie. 

Mówią, że mądry Polak po szkodzie, dlatego przebywając w miejscach szczególnie narażonych na ataki:

• Unikaj większych tłumów. 
• Staraj się podróżować poza godzinami szczytu.
• Przygotuj i zaznajom się z planem miasta/metra/galerii/lotniska oraz z drogami ewakuacyjnymi. 

Mam nadzieję, że żadnemu z Was te wskazówki nie będą potrzebne w rzeczywistości, jednak aby nie być tym przysłowiowym Polakiem, który wyciąga wnioski "po", czasami warto poświęcić te 5 minut i być mądrym bez żadnej szkody...